Hiç kimse, hiçbir şey annenin yerini tutmaz. Çünkü bebek daha anne karnındayken annenin kokusunu kodlar ve o kokuyu bilerek kime yöneleceğini bilerek doğar.

İnsanda koku duyusu çok körelmiştir. Fakat anne karnından itibaren ilk 3 yaşa kadar koku algısı çok yüksektir ve bebek annesinin kokusunu bilerek doğar.

Çocuk annesinin kokusunu bilir

1 oda dolusu insan arasında bebek annesi dışarıya çıktığı zaman ağlar, içeriye girdiği zaman susar. O nedenle annenin yerini hiç kimse ne kadar iyi bakarsa baksın tutamaz.

Genlerin bir sonraki jenerasyona aktarılması dendiğinde esasında o bebek esas olarak aile büyüklerinindir. O nedenle torun çok kıymetlidir ve aile büyükleri büyük bir özenle torunlarına çok iyi bakacaklardır.

Aile büyükleri de bebek bakabilir

Acaba aile büyükleri eski düşüncelerle mi çocuk yetiştirir görüşüne ben tamamen karşı duruyorum. Çünkü çocuk yetiştirmenin eskisi yenisi yoktur. Özellikle ilk 3 yaşta çocuğun tek istediği bir şey vardır; sevgi.

Bebeğin 3 yaşamsal talebi vardır, uyut beni, yıka beni, besle ve bunu anında yap. Çünkü henüz alt ben yaratığıdır, 'bekle'yi bilemez. Beyin ihtiyacını belirler ve bunu anında ister.

Bana bunu anında ver, beni ağlatma. İlk 3 yaşına kadar kural budur. Bunun da jenerasyonlarla, ilerleyen ve değişen medeniyetlerle hiçbir alakası yoktur.