3-4 yaştan sonra bu davranış artık hem toplumsal açıdan hoş görülmeyen, hem de fizyolojik ve sağlığı açısından iyi olmayan bir şey. Anne eğer tek başına bunda başarılı olamıyorsa, bunun çözüm yollarını bulamıyorsa tabii ki bir yardım alması gerekiyor.

Anne bu yardımı psikolog veya pedagogdan alacaktır. Onlar da çocuğa nasıl davranması gerektiğini, bununla ilgili çözüm yolları önerebilir.

Annenin de anlatacakları var

Çözüm yollarından birisi şu olabilir: Annenin daha önceki çocuklukta gösterdiği davranışları, bu bağlanma sürecindeki davranışları, bebekken yaşadıkları olayları psikologla paylaşması en önemli çözüm yollarından biri.

Buna göre çocuğun güvenle bağlanıp bağlanmadığı, güvensizliğinin nerede olduğunu çözmek, parmak emme davranışındaki asıl sorunu bulmamızı sağlar. Böylece anneye daha doğru çözüm yolları önerebiliriz.