Benim esim 25 yasinda, paronoid hastasi diye dusunuyorum cunku 2 seneden beri 7 kadinla itham etti. Daha sonra zaman gectikce gunahimi aldigini itiraf etti, en ufak sikintida tartismamizda ithamlara devam ediyor ve ithami birinden cikarip baska kadinla itham ediyor. Tabii ki beni itham ettigi kadinlar ya arkadaslarimiz ya da yakinlarimiz, bazen kendini kaybedip bana kufur beddua gibi kotu sozler soyluyor. Şu anda hamile, ben sandim hamilelik onu duzeltir, hic faydasi yok. Ne yapacağım?

Cevap ver

Sizlerden bir ricam var. Eski eşim paranoyak ve bize çok sıkıntı veriyor. Kendisinden olma büyük kızım da evli ve annesinle görüşmüyor, bana "baba şimdi benim çocuğum olsa ileride anneme benzer mi, o da paranoyak olabilir mi?" diye soruyor ve çocuk yapmakta tereddüt ediyor. Bu nedenle evliliği bozulabilir korkusunu yaşıyorum. Cevap yazarsanız çok sevinirim. Saygılarımla.

Cevap ver

öncelikle merhabalar. 19 yaşındayım. bende çok büyük derecede gelecek kaygısı var. gece yatmadan önce sürekli düşünüyorm, istesem de beynimden atamıyorum ve bu da uyku sorunu yaşamama neden oluyor. hatta bazen bir şeyler düşündügümün farkına varıyorum ne düşündügümü anlamak istedıgımde ne oldugunu bilemiyor, zincirleme düşüncelere dalıyorum. kuşku da var ve sürekli annemi babamı kaybettigimi düşünür aglarım. bir fikir yürütüp en ince ayrıntısına ınmeye çalışıyorum. kalabalık arasında yalnızlık içindeyim, kımseyi kendıme yeterli görmyorum, ama kendimi de yüceltigim söylenemez. gün boyunca evde kalıpe saatlerce yatıp düşünüyorum. motivasyon bozuklugum da var. ben de bir hasta mıyım acaba yoksa sadece saplantılarım mı var?

Cevap ver

31 yaşında bir bayanım. Hayatıda karşı cinsle ilişkilerim yok denecek kadar az oldu. Kimseye güvenemiyorum. En son sanal bir arkadaşlk yaşadım. Bitince de aslında çok yanlız bir insan olduğum duygusuna kapıldım. Bu duyguyu içimden atamıyorum. Sanki bütün dünya beni bir köşede unutmuş gibi. Duygularımı kimseye tam olarak anlatamıyorum. Hayatımdaki başarısızlıklarımı gizlemek için yalan söylemeye başladım. Ama her yalan bir sonraki yalanı doğuruyor. Yaşadığım sanal arkadaşlıkta kabul görmeme korkusu ve karşımdakine güvenememem sebebiyle yalanlar söyledim. Hep bir şüphe kandırılma, işletilme korkusu yaşıyordum. Vicdan azabı duyarak itiraf ettim. Her şey bitti. Şu an kendimi çok yanlız hissediyorum. Onun beni kötü biri olarak bilmesi korkusu beni mahvediyor. Hiçbir şey yapamaz, düşünemez hale geldim. Vicdan azabı, yanlızlık hissi, kendimi bir hiç gibi hissediyorum. Zaman zaman aynı şeyi düşünmekten farkında olmadan kendi kendime konuşuyorum. Lütfen bana yardımcı olun.

Cevap ver

Aynen Hocam, sana katılıyorum. Ben de paranoyağım. Çok doğru söylüyorsunuz. İnsanlar sürekli zarar vermek istiyor.

Cevap ver