Antisosyal kişilik bozukluğu olan çok sevdiğim bir insan var, onun için napmalıyım? Ona nasıl davranmalıyım? Ne olur bana yol gösterin, teşekkürler...

Cevap ver

Beynimi kemiren kuşkularımdan kurtulamıyorum. Doktora gitmek istiyorum ama gitmek istemiyorum da çünkü doktora da güvenmiyorum! Saatine bakıp, "seans bitse de paramı alsam" diyen gözlerle bana bakan biriyle ben ne konuşabilirim, onun yönlendirmelerine ne kadar güvenebilirim!? Özellikle erkek arkadaşımın sürekli beni aldattığını düşünüyorum. Telefon faturasında kendi numaramdan başka numara görmememe rağmen hala inanmıyorum beni aldatmadığına. Güvenebilmeyi istiyorum birine, bir şeylere... birazcık rahatlayabilmeyi, huzurlu olabilmeyi istiyorum ama beynim durmuyor. İnsanlarla uzlaşamıyorum. Sahte bir şekilde onaylıyorum sadece onları. Ben sahteyim, onlar sahte, sahte sahte yaşıyoruz ve böyle bir düzende "paranoid kişilik bozukluğu" denilen rahatsızlığın olmaması ne kadar mümkün ki? Keşke sonsuz izolasyon mümkün olsa... Ya da keşke ben kuşkularımdan kurtulabilsem. Ama ne zaman güvenmeyi denesem birine ya da bir şeylere, güvenmemle güvenimin sarsılması bir oluyor. Çıldırmak üzereyim...

Cevap ver