Hiç kimse ile konuşamıyorum. Çocuklarım ve kardeşlerim dışında kimse ile konuşamıyorum. Konuştuklarımın hepsinin yanlış oldugunu düşünüyorum. Eve kapandım. Buna benzer bir yaşam süren var mı? Varsa ne yapabilirim?
Devamlı kaygı içerisindeyim. Birilerinden olumsuz bir söz veya hareket gördüğüm zaman çok etkileniyorum ve kafamdan bu olayı bir türlü atamıyorum. Hakkımda kimse kötü bir şey düşünmesin diye sürekli birilerini memnun etmeye çalışıyorum, b uda bana zarar vermeye başladı. Ben memnun ettiğimi düşünüyorum, karşılığında ters bir hareket gördüğümde çok etkileniyorum. Ne yapmam gerekiyor? Bir topluluğun içinde herkesbeni bekliyormuş gibi düşünüyorum ve o topluluğa girdiğimde herkesn halini hatrını sormam gerekli gibi herkesle selamlaşmaya çalışıyorum. Selamlaşmayı herkesle yapamayınca acaba benim hakkımda yanlış mı düşünecek diye kaygılanıyorum. Böyle şeylerden çok yoruldum ama bundan da kurtulamıyorum. Ne yapmam gerekli? Lütfen yardımcı olun bana.
Benzer şeyleri bende yaşıyorum. Bundan kurtulmak için kendimi zorluyorum ama devamlı başarılı olamıyorum. Üzerine diksiyonumda bozuk olunca çok mutsuz hissediyorum. Tüm bunların yanında birebir ilişkilerim süper. X toplumunda hiç konuşmazken o ortamda bulunan herkesle birebirken aram mükemmel derece de iyi. Kendimi daha iyi ifade edebiliyorum. Ama topluluktayken kaygılanıyorum ve başka şeyler düşünüyorum oradan kendimi soyutluyorum. Ne yapmam gerekiyor? Çok mutsuzum :((
Yorumunuzun yayınlanması için üye olmanız gerekiyor
Hiç kimse ile konuşamıyorum. Çocuklarım ve kardeşlerim dışında kimse ile konuşamıyorum. Konuştuklarımın hepsinin yanlış oldugunu düşünüyorum. Eve kapandım. Buna benzer bir yaşam süren var mı? Varsa ne yapabilirim?
Cevap ver
Ben de aynı yaşamı sürüyorum, konuşamıyorum derken konuşacak bir şey bulamıyorum.
aynı şekildeyim, hep şüpheci düşünceli, çogunlukla yanlış şeyler düşünüyorum. bunun da intihar eden babamdan kaynaklandığını düşünüyorum.
Devamlı kaygı içerisindeyim. Birilerinden olumsuz bir söz veya hareket gördüğüm zaman çok etkileniyorum ve kafamdan bu olayı bir türlü atamıyorum. Hakkımda kimse kötü bir şey düşünmesin diye sürekli birilerini memnun etmeye çalışıyorum, b uda bana zarar vermeye başladı. Ben memnun ettiğimi düşünüyorum, karşılığında ters bir hareket gördüğümde çok etkileniyorum. Ne yapmam gerekiyor? Bir topluluğun içinde herkesbeni bekliyormuş gibi düşünüyorum ve o topluluğa girdiğimde herkesn halini hatrını sormam gerekli gibi herkesle selamlaşmaya çalışıyorum. Selamlaşmayı herkesle yapamayınca acaba benim hakkımda yanlış mı düşünecek diye kaygılanıyorum. Böyle şeylerden çok yoruldum ama bundan da kurtulamıyorum. Ne yapmam gerekli? Lütfen yardımcı olun bana.
Cevap ver
Benzer şeyleri bende yaşıyorum. Bundan kurtulmak için kendimi zorluyorum ama devamlı başarılı olamıyorum. Üzerine diksiyonumda bozuk olunca çok mutsuz hissediyorum. Tüm bunların yanında birebir ilişkilerim süper. X toplumunda hiç konuşmazken o ortamda bulunan herkesle birebirken aram mükemmel derece de iyi. Kendimi daha iyi ifade edebiliyorum. Ama topluluktayken kaygılanıyorum ve başka şeyler düşünüyorum oradan kendimi soyutluyorum. Ne yapmam gerekiyor? Çok mutsuzum :((