Adınız:

E-posta adresiniz:

ben bu sporla ilgileniyorum su anda canada dayım size ceabını wereyim. o küçükken izlediklerimiz oncweden ayarlanmıstı. yani herşey önceden biliniyordu yani film gibi. ama şimdi 2003 ten bu yana bu güreş değişti artık hiçbirşey ayarlanmıyor. herkes kafasının estiği gibi güreşiyor.

Çocukluğumdan beri bu şovu ekranlarda görüp sürekli sorar dururdum. Şimdiyse buna sonunda bir açıklama getiren birileri olduğu için çok mutluyum. Ama hala anlayamadığım bir şey var, küçükken de hiç anlamamıştım. Yaşımın küçük olmasına rağmen, sadece bir kez izleyince buradaki hiçbir şiddet sahnesinin gerçek olmadığını, ustaca kurgulanmaış bir sahneden ibaret olduğunu, bir tiyatro olduğunu anlamış ve bir daha izlememiştim. Peki bu biliniyorsa bunca seyirci nasıl oraya toplanıyor, bunun feyk olduğunu bile bile nasıl heyecanla çığlıklar atıyorlar? Neden gerçek bir boks maçına gitmek yerine oraya gidiyorlar? Çocukken bunu kendime "sanırım seyircilere tezahürat, çığlık, destek versinle, her dövüşe gelsinler diye para veriyorladır, yoksa mantıklı bir adamın orada ne işi var, yumuşacık ahşap zemin üzerinde dövüşür gibi yapan cüsseleri izlemek, yalandan heyecanlanan spikeri dinlemek için değildir herhalde....

ersan | 2 ay 21 gün önce

Ben de aynı sorunun cevabını merak ediyordum: Madem tüm bunlar yalan, o halde bu kadar insan bu "sporda" ne buluyor? Sanırım cevabı Wikipedia'daki "Professional wrestling" maddesinde yer alan şu ifadede gizli: "soap opera for males" (Erkekler için pembe dizi) Amerikan güreşi muhteşem bir gösteri. İyi ve kötü karakterler var. Starlar var. Star olmak isteyenler var. Kaybetmeye mahkum olanlar var. Bu karakterler üzerine kurulmuş ana öyküler, yan öyküler var. Estetik, koreografi var. Yani teatral bir gösteride olan her şey burada da var bir şekilde. Karate tiyatrosu desem... (Daha doğrusu, Dövüş Sanatları Tiyatrosu) Olur mu acaba?