Ruh Sağlığı kanalına yeni konu eklendiğinde sizi haberdar edelim mi? E-posta aboneliği için tıklayın
Şizofreniyle ilgili hangisi yanlıştır?
Kişi panik atak geçiriyorsa çevresinin yapması gereken öncelikle paniklememek. Hastanın üzerine gitmeyip destek olmaları ve bu olayı anlamaya çalışmaları gerekiyor.
Onu anlayın
Çünkü panik atak hastalarının en çok kızdıkları ve rahatsız oldukları şey anlaşılmamaktır. Tabii ki panik atak yaşamayanın bunu anlaması çok zor. Ama yine de onun ne kadar sıkıntı çektiğini anladığınızı göstermelisiniz.
Hastada terapi süreci içerisinde ortaya çıkan değişime de tepkiyle değil, anlayışla yaklaşmak gerekir. Çünkü hasta kendisini buluyor, kendisi oluyor.
Gerçek kişilik ortaya çıkıyor
Üzerine yapışan, ona ait olmayan şeyleri bıraktığı zaman doğal olarak yaşamaya başlıyor, kendisi olarak yaşamaya başlıyor. Bu değişim de çevreyle uyumunda sorun çıkartabilir.
Ama zaman içerisinde bu duruma da çevredeki insanlar alışacaktır. Ama aşırı bir tepki verip bunun gelişimini engellememeleri lazım.
Ben Derya. 5 aydır panik atakla mücadele ediyorum. Çok ağır geçiriyordum ilk zamalar. Aklıma getirmesem de bir şekilde geliyor nöbetler. Günde 4-5 kere geçirdiğim günler oluyor ve sinirlerim bozuluyor, geçmiyor. Devam ettiği için çok stres yapıyorum. Hem psikolojik, hem de ilaç ve terapi ile destek alıyorum ama dayanamıyorum, gerginlik gitmiyor üzerimden. Cevabınızda yardımcı olursanız sevinirim teşekkürler.
Cevap ver
Aşırı derecede huzursuzluk, iç sıkıntısı ve bunlara bağlı da panik atak geçiren biriyim. Sanki derdimi anlatamayacağım , kimse anlamayacak, hep o sıkıntı içimde duracakmış hissine kapılmaktayım. Bu duyguyu atmam için ne yapmalıyım?
Cevap ver
Ben geçirdiğim kazadan beri birkaç aydır panik hastasıyım ve delirmek, kapalı ortamda kalmak korkusunu bir tek ben yaşıyorum sanıyordum. Bencilce biliyorum ama yalnız olmadığım için çok mutluyum. Bu hastalık çok tuhaf, bittiğinde sanki hiç böyle bir şey yaşamamışım gibi hissediyorum.
Cevap ver
İlk panik atağımı yaşadığımda bunu hemen anladım cünkü daha bir ay önce abim bu hastalığa yakalanmıştı. Çok şaşırmıştım. İnsan neden durduk yerde ağlar sızlarki, nasıl engel olamaz kendine diye düşünüyor ve bu durumu çok saçma buluyordum. Şimdi anlıyorum ki hasta tarafından yapılabilecek pek de bir sey yok. Zaten bir şeyler yapmaya çalışmak işleri daha da zora sokuyor. Elimizde değil tabi ben bile hala bir seyler yapmaya çalışıyorum. Hayatımdaki yanlışları bulamadığım için de düzelemedim sanırım. İlaca başlamamın 2 ayından itibaren büyük oranda bedensel tepkiler % 65-70 civarında azaldı ve 6. ayından itibarense çok çok az sıkıntı yaşadım ve o altı aydan sonra ilaçla geçirdiğim 8 ay çok iyiydi ve biraktım. Yani 14 ay sonunda müthiştim her sey çok güzel olmuştu ve psikiyatra gidip ilacı birakmak istediğimi iyi olduğumu söyledim. Artık yine eski bendim. Yanlış olan da buydu eski ben tekrar karşılaştı aynı sorunla. Artık eski ben olmamalıydım. Sil baştan deneyeceğim. :)
Cevap ver
Arkadaşlar merhaba. Ben 36 yaşındaym ve 15 senedir bu hastalıkla uğraşıyordum. Boyutlarını size anlatmamın imkanı yok. Fakat şimdi çok iyiyim. Bu hastalık ne öldürür ne ngüldürür bir dert.
merhaba. ben de 1 yıldır panikatak hastasıyım. ilk geçirdiğim günü hatırlamak bile istemiyorum çünkü ne olduğunu bilmediğim için korkum aylarca sürdü. kapalı bir odada kalamıyordum. kalp rahatsızlığı yaşadım. doktorun da anlattığı gibi bu yüzden kalp kapağımda sarkma oluştu ama hayati bir tehlikesi olmadığını öğrendim. şimdi rahatsızlığımın ne olduğunu bilyorum ve eskisi kadar korkmuyorum. kendimi işime verdim ve 1 yıl boyunca sadece 2 kere panik atak yaşadım. bence çareyi sadece ilaçlarda aramayın, iş kendimizde bitiyor, bazı şeyleri kabullenmekle başlayın.
Cevap ver
Bahar Güneşi; siz unutmayı az da olsa başarabilmişsiniz, tebrikler. Kendinize bir meşgale bulmuşsunuz. Soruna da-çözüme de kendi sahip olabilecek güçteki insanlara bayılıyorum.
İnsanlar panik atak geçiren insanı numara yapıyor sanıyorlar. Panik atak geçiren insan da kendini çok yanlız hissediyor.
Cevap ver
Böyle insanlar için kurumlar olsa da insanlar oraya gidip birbirlerini tanıyıp rahatlasa. Hepimize Allah sabır versin.
Merhaba Doktor Bey. Ben 19 yaşın da panik atak hastası bir gencim. Daha önce doktora gitmedim ama direkt doktora mı gideyim yoksa terapiste mi?
Cevap ver
Panik hastası olduğuna eminsen tabii ki terapiste gitmelisin. Ben doktor değilim bu arada...
Bende 8 aydir ates basmasi, migde bulantisi, gaz, yeme hissi, aglama, sesiz kalma, yorgunluk, eklemlerde agri, cinsellikte azalma var. Gunluk islerimi de yapamiorum, pratikligim gitti. Acaba bende panik var midir? Fransa'da yasiyorum ve hastaligimin teshisini bulamadilar. Ne yapmaliyim?
Cevap ver
Bence siz depresyondasınız.
Büşra'ya katılıyorum ama sanırım aynı belirtiler (ateş hariç) panik atakta da var. Fransa'da bir psikolog bulabileceğinize eminim.
Selam Doktor Bey. Ben de 3.3 aydır panik atak hastasıyım. Daha önce bilmiyordum ama kac kere doktora gittim, bende rahatsızlık olmadığını söylediler. Panik atak olduğuma da sizin videolarınızla karar verdim. Lütfen bana yardım edin. Her seyden korkuorum, ilaç dahi icemiyorum korkularım yüzünden ki, bu yüzden tedavi de olamıyorum. Ne yapmam gerek? Kafayı bozacağım diye cok korkuyorum. :(
Cevap ver
Sakin ol, kendini kandır, yavaş ama derin nefes al ve ver. Sırf bunn işe yaradığını düşünmek bile seni rahatlatacaktır. Bir de mutlu şeyler düşünürken dua et. Bende işe yaradı.
Eşim, 11senedir panik atak hastası. Geçen seneye kadar ilaç kullandı, ancak ilaç kullanmayı pek istemiyordu. Geçen sene bir terapistle tanıştık, terapi sonunda ilacı bıraktı. Çok şükür atak geçirmiyor ya da bunu kontrol altına alabildi diyebilirim. Ancak şimdi de şehir merkezinden uzak bir yerlere gidemiyor (kenar mahalleler de dahil). Tekrar aynı duyguları yaşamaktan korkuyor. Bu durum panik hastalığının devam ettiğini mi gösterir yoksa farklı bir rahatsızlık mıdır? Yardımlarınız için şimdiden teşekkürler.
Cevap ver
Eşinizi rahatlatın. Korkularının geçmesini sağlarsanız yarı yarıya geçmiş sayılır. İlaca fazla bağlanmayın. Bu tür ilaçlar ağır yan etkiler içerir.
Eşini al ve korktuğu yere götür. Hiçbir şey olmayacağını o da görecek.
Merhaba adım Ufuk. Anladığım kadarıyla terapi kısmen sorunu çözmüş. Kısmen diyorum zira halihazırda kaygılanmasını gerektiren ve eşinizi tedirgin eden bir durum hâlâ mevcut ise, ki bu özellikle benzer bir kriz hadisesini yaşama korkusu ise eğer, beklenmedik bir atağı tetikleyebilir. Bence bir süre için daha terapilere devam edilmeli. Eğer uygun görülmüş ise ilaçlarla da desteklenmelidir. Saygılarımla.