13-14 yaşlarından beri anlattığınız benzeri sorunlarla yaşıyorum. şu an 28 yaşındayım yalnız kalmaktan çok mutsuz oluyorum en çok değer verdiğim arkadaşlarım aramıyor bir hatamı yapıyorum anlamıyorum. ben bu kadar arkadaş ve dost canlısıyken onlar neden bu kadar kayıtsız kalıyor sürekli arayan ben oluyorum. kendimi çok mutsuz hissediyorum ve bu takıntılarımı bir türlü atamıyorum. samimi arkadaşlarım ile teke tek görüşmelerimizde herşey normal ama 5-6 kişilik bir ortamdayken sanki yeni tanıştığımız biriymişim gibi davranıyorlar. evlenince bu sorunlar düzelir sandım 1 yıl oldu evleneli ama tam tersine her şey daha da kötü gidiyor. kendimi çok çaresiz yalnız hissediyorum ve artık kimseye güvenmiyorum. ne yapmalıyım?

Cevap ver

Tatlı şuruplara karşı takıntım var. Bulaşacak ordan oraya sürülecek... Ne eve alıyorum ne de yapılmasını istiyorum. 10 seneden beri var bu bende ne olur buna bir çare yok mu?

Cevap ver

BEN DE 10 SENEDEN BERİ BU HASTALIKLA YAŞIYORUM BİR TÜRLÜ ÇARE BULAMADIM. ÇOK MUTSUZUM, NE YAPMALIYIM? LÜTFEN CEVAPLARINIZI BEKLİYORUM.

Cevap ver

Kardeşimde obsesif kompulsif bozukluk var, ne yapmalıyız? Henüz 11 yaşında...

Cevap ver

Tuhaf takıntılarım, özellikle de biriyle çıkmaya başladığımda, benden uzaklaştığında. Çok güzel olduğumu söylerler, öyleyim de ama ben hep aynalara bakma ihtiyacı duyuyorum.karşı cins ayrılmak istediğinde, bugün güzel değildm, kıyafetm şöyleydi, fiziksel özelliklerden böyle olduğunu düşünüyorum. Karşımdaki bende saplantı haline geliyor, sevmiyorsam bile. Bu yüzden napmalıyım?

Cevap ver

Benım de obsesıf sıkıntım var. Ergenlık donemınden berı ayna takıntım var, sureklı huzursuz hıssedıyorum. Çirkın bır ınsan degılım aslında, etrafımdan hep guzel cumleler duyuyorum ama evden cıkana kadar, çıkınca da arabamda iş yerıme gıdınceye kadar kaç kere aynaya baktıgımı hatırlamıyorum. Yuzumu unutuyorum, kım oldugumu, hele bir kalabalık ortama gıdeceksem, gece yemegı vs. hiçbir sekılde kendımı guzel hıssedemıyorum. 3 yıl once gazete okurken ayna takıntısıyla ılgılı bır yazı okudum, obsesıf kompılsuf bozuklukla ılgılı oldugunu, doktora basvurulması gerektıgı yazıyordu. O an dunyalar benım oldu, 1 hafta ıcınde psıkıyatrla gorustum, yasadıklarımı anlattım. Bana ilaç kullanmamı soyledı, ıkı yıl kullandım ama ne yazık kı etkılı olmadı. Şunu soyleyebılırım, eskıden çalıştıgım yerde de sık sık tuvalete gıder, boş boş bakardım kendımı gorene kadar. Ayna tasırdım, şimdi tasımıyorum. Sık sık tuvalete de gıtmıyorum ama evde ve arabada devam edıyor.

Cevap ver

Herkese merhaba. Ben de doğduğum günden beri bu hastalıkla uğraşıyorum. Öyle olduğunu da yeni öğrendim, bundan kısa bir süre sonra yaşadım ve daha önce ilk tecrübemi 7 yıl önce yaşadım. Üç kez had safhada oldu. Kontrol etmek çok güç, ilaçlar da olmasa kendimi berbat hissedeceğim. İlaçlara karşı bir takıntım oldu. Daha sonra elektronik eşyalara ve en sonuncusu kelime ve sayılara karşı takıntım oldu. Kelimelerin baş harf ve son harfleri olmadan yeni kelimeler, yeni bir alfabe ürettim ve matematik hastası biriyim, matematiğe karşı inanılmaz bir ilgim oldu. Son olarak da kötü düşünceler. Tabii inanılmaz enerjik bir durum, ailemin beni yalnız bırakacağı düşüncesi, buna benzer düşünceler...

Cevap ver

Anlamsız sorular ve çevresel sosyal uyumsuzluk. Her yaşanandan mutlak bir sıkıntı çıkarma çabaları... Ne bir ilişki ne de güzel bir arkadaşlık, sonsuza uzanan sorular, kuruntular. Henuz 18 yaşındayım. Neredeyse 3 sene oldu OKB damgası vurulalı. 3 sene boyunca kaybettiklerim ölçülemez. İnsanlar anlayamıyor ve anlayamayacaklar da. Ne zaman birine yakın olmak istesem, istediğimden daha çok uzaklaştırıyorum. Arkadaşlarım onlar gibi olamamamdan haklı bir şekilde çekip gidiyorlar. Peki neden? Neden böyle bir durum bizlere yuklenmek zorunda? İstediğimiz normal hayata neden böyle uzağız ve çaresiziz. Normal bir yaşam demekten sıkıldım, ölene dek de bu hastalığın üstesinden gelmenin yollarını aramayı asla bırakmayacağim. Hayatı bunun yuzunden karanlığa gömülmüş birçok insan var. Kimse göremiyorken onları biz görebiliriz. Paylaştığımızı bilmemiz güzel... Konuşmak istedikleriniz olursa bütün saatlerimi verebilirim.

Cevap ver

Ben de yakın bir zamana kadar buna benzer takıntılar yaşadım. Mesela ceplerim doluyken rahat edemiyordum ve ceplerimi boşaltıp neler olduğunu sayma ihtiyacı hissediyordum. Buna benzer birçok sıkıntı yaşadım; ama şimdi hepsinden daha kötü bir sorunla karşı karşıyayım. Karşılıksız bir aşk yaşıyorum, karşımdaki insan beni sevmiyor ve gittikçe ona karşı saplantılarım artıyor. Sürekli onu düşünüyorum ve bir türlü kafamdan atamıyorum. Artık ne yemek yiyebiliyorum, ne ders çalışabiliyorum. Hiçbir şeyden zevk alamaz oldum. İlaç tedavisi alıyorum ama nafile. N'olur bana yardım edin!

Cevap ver

Benim hastalığım 7 yaşında başladı ve 23 yaşına kadar farkında değildim. Benim sorunum sayılar, harfler, dini düşünceler, yaptığım her şeyden pişmanlık duyma. Aklımdaki kelimeleri hücrelerine kadar ayırıyorum. Kelimelerin harflerini alfabetik sıraya göre dizmeliyim beynimde. Gördüğüm nesneleri çeşitli varlıklara benzetiyorum. Bu gün gün ilerledi ve dünyayı yönetebildiğimi sanıyordum. Bazen Tanrı olduğumu ya da Tanrı tarafından dünyaya yollandığımı düşünüyordum. İnsanların gerçek olmadığını bile düşünüyordum. Bu dünyada yalnız olduğumu sanıyordum. Her şeyi ince ayrıntısına kadar inceliyordum ama hasta olduğumun farkında değildim. Ta ki internetteki yazıları okuduktan sonra anladım.16 sene acı çektim. Ailem beni doktora götürdü ama özel biri olduğumu düşündüğüm için doktara anlatmadım bir şey. Doktora güvenmedim. Sonra ilaçları bıraktım. Sanki delirecek gibiydim. Beynimde fırtınalar kopuyordu. Şimdiyse çok kötü durumdayım ama hasta olduğumu biliyorum. İnternetten araştırdığım kadarıyla ş

Cevap ver