Merhaba, (4) Şu an gerçekten ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Yıllar sonra mutluluğa kavuştum. Vazgeçmek istiyorum vazgeçemiyorum. Eşimden ayrılmak istiyorum. Bunu engelliyor. Ya benimsin ya da toprağın gibi saçma sapan laflar ediyor. Bütün bunlar film gibi. İnsan gerçekten yaşadıklarına inanamıyor. Ben bir insanın sevgisi bittiyse özgür bırakılması gerektiğini düşünüyorum. Eşimi çok sevseydim ve aynı şey onun başına gelseydi ben ona özgürlüğünü kesinlikle verirdim. Onu böyle bir yanlışın içerisine daha da itmezdim. Bu durumu eşim ile nasıl paylaşabilirim? Onu her halükarda incitecek bu durumdan nasıl kurtulabilirim? Değerli görüşlerinizi benimle paylaşmanızı bekliyorum. Çok uzun oldu farkındayım ama durumu ayrıntılarıyla izah etmem gerektiğini düşündüm. Yanıtlarınızı bekliyor ve şimdiden çok teşekkür ediyorum...

Cevap ver

Merhaba, (3) Fakat eşim her seferinde sözümü kesmek suretiyle bizim evliliğimizde asla böyle şeyler olmayacağından beni çok sevdiğinden ondan ayrılmak istersem kendisini öldüreceğinden bensiz yaşamayacağından bahsederek beni daha da çıkmaza sokuyor. Ona olan sevgim artık bir eş sevgisi değil, ona olan saygımı da yitirmek istemiyorum. Aşık olduğum kişi ile yaklaşık 4,5 aydır cinsel birlikteliğimiz var ve evilliğim boyunca tatmadığım duyguları onunla yaşıyorum. Benden çocuk istiyor. Onunla olmaktan çok mutluyum fakat vicdanen hiç rahat değilim. Aşık olduğum kişi ile defalarca ayrılmaya çalıştım fakat beni asla bırakmayacağını bu yaştan sonra mutluluğu benimle bulduğunu söyleyerek o da işimi zorlaştırıyor. İşin en zor ve acı tarafı ailecek görüştüğümüz biri evli 3 tane de çocuğu var. Çocuklarının beni kendi anneleri kadar sevmesi ve yakın olması da onun benden ayrılmasını engelliyor. Sürekli ikimizin de eşimizden boşanıp bizim evleneceğimiz hayalini kuruyor. İşim çok zor. DEVAM EDECEK.

Cevap ver

Merhaba, (2) Çocuğumuz yok. Eşim çok istiyor ama bana bırakıyor. Bu yüzden aşırı bir çabamız olmadı. Ondan çocuğum olmasını çoğu zaman istemedim de diyebilirim. Bir yıl evvel biri ile tanıştım. Aşık oldum ve o da bana aşık oldu. 35 yaşında ben de 30 yaşındayım. Bu yaşlarda bu derece tutkuyla bağlanır mı insan. Birisi söyleseydi kesinlikle inanmazdım. Ondan uzak durmak için elimden geleni yaptım. Aynı çabayı o göstermediği için ben de daha fazla direnemedim ve şu an birlikteyiz. Eşime defalarca söylemek istedim. Çünkü sevginin evliliğin bittiği yerde aldatmadan evvel mutlaka eşlerin birbiriyle duygularını dürüstçe paylaşmasından yanaydım ve hala da öyle düşünüyorum. Fakat bunu söylememe eşim sürekli engel oluyor. Sözleriyle davranışlarıyla ona açık olmamı zorlaştırıyor. Bir gün lafa girmek istedim. İnsanların sevgilerinin bitebileceğinden bunun normal olduğundan bahsetmeye çalıştım. Bizim evliliğimizle ilgili bile ileride ne olacağını bilemeyeceğimizi anlatmaya çalıştım. DEVAM EDECEK.

Cevap ver

Merhaba, (1) Öncelikle aldatmaya çok karşı çıkan biri olarak yaşadıklarımı anlatmanın zorluğundan bahsetmek istiyorum. Burada bu yazdıklarımı okuyacakların iyice okuyup kendilerini benim yerime koyup öyle değerlendirmelerini istiyorum. Yaşamadan önce acımasızca eleştirenlerden biri olarak bunu çok rahat söyleyebilirim. Eşimle 5.5 yıl evvel görücü usulü ile evlendim. Evlendikten sonra evliliğin gerekleri kadar bir yakınlaşma tabii ki oldu. Sevgi saygı cinsellik normal bir evlilik hayatım başlamış oldu. Fakat aşkın o coşkun heyecanını tatmamıştım. Bunu biliyordum ama bu evlilik bana yetiyordu. Aşka tutkuyla birine bağlanmaya zaten inanmıyordum. Ömrümün sonuna kadar sürdürebileceğim düzenli bir evliliğe sahip olduğumu düşünüyordum. Eşim beni seviyor bana aşık ve hala da öyle. Beni aldatabileceğini hiç düşünmüyorum. Eşime aşık değilim ama onun bana her haliyle aşık olduğunu anlamam için çok çaba sarfetmem gerekmiyor. Kendisi de benim onu kendisi kadar sevmediğimi biliyor. DEVAM EDECEK...

Cevap ver

Ben valla hiçbir şey söylemiyorum, büyük de konuşmuyorum. erkek ya da kadın farketmez, eşini aldatıyorsa ve bunu bir de saklayıp evlilige devam edip kocasının ya da karısının yüzüne bakıyorsa ben böylelerini ar perdeleri yırtılmış olarak adlandırıyorum.

Cevap ver

merhaba mehmet bey. aslında yazıp yazmama konusunda kararsız kaldım ama yazmak en ıyısı deyıp sıze derdımı anlatmak ıstıyorum. benım 10 yıllık evlılıgım vardı ve esımden 1 sene once bosandım. Esım yabancı uyruklu. Daha oncelerı esımı ben de bır kac kez aldattım. Her aldattıgımda da pısmanlık duydum. Evlılıgımız boyunca da her sey esımden geldı. Cınsellıkte dahı. 2 cocugumuz var bır kızım bır de oglum. Esımle hala gorusuyoruz. Ama son zamanlarda esımın yaptıgı seyler canımı cok sıkıyor. Eskıden aynı apartmanda bayan arkadasları vardı ve onlarla gorusuyordu. Son zamanlardada bosanmıs olan ve kızıyla yasayan bır bayan arkadasıyla gezıyor. Bayanın kendı ısı var. Ben evı aradıgımda ya evde olmuyor ya da cep telefonunu ya evde unutuyor ya da sarjı bıttı dıyor. Bu hareketlerıde sızı dınledıkten sonra kafamı ıyıce karısırdı. Ben de ona hayatında bırının olup olmadıgını sordugunda oyle bır yok dıyor. Bayan arkadası ıle sehır dısında tatıle cıkıyor ve telefonunu kapatıyor. Bu da benı cıleden cık

Cevap ver

Bencede haklısınız bir defa aldattıysanız ve birdaha aldatmıycaksanız söylenmemeli... diye düşünüyorum...

Cevap ver