Kullanıcı girişi
Kullanıcı adımı unuttum
Şifremi unuttum
Giriş yap
UZMANTV'ye Facebook hesabınız ile üye olun

VEYA eposta adresinle üye ol
Zaten üye misin ? Giriş yap

Kullanıcı adı hatırlatma
Kullanıcı adınızı e-posta adresinize gönderebilmemiz için, lütfen e-posta adresinizi yazıp gönder butonuna basın.
Şifre hatırlatma
Şifrenizi e-posta adresinize gönderebilmemiz için, lütfen kullanıcı adınızı ya da kayıt olurken bize verdiğiniz
e-posta adresinizi yazıp gönder butonuna basın.
ya da
İşlem Tamam
Şifrenizi sistemde kayıtlı olan e-posta adresinize gönderdik. Eğer şifre hatırlatma e-postası ulaşmazsa junk/spam klasörünü kontrol etmeniz yerinde olur. Belki yanlışlıkla oraya düşmüştür.

Üye giriş sayfasına git.

Tamam

Divan edebiyatı özellikleri nelerdir?

1,249
kez izlendi
Puan: 4.00 / 5
Detaylı Açıklama

Divan edebiyatı özellikleri nelerdir?

Divan Edebiyatı Türklerin İslam dinini benimsemesinden sonra ortaya çıkan yazılı bir edebiyattır. Arap ve Fars edebiyatlarının etkisi altında gelişmiştir. Bu edebiyata Divan edebiyatı denmesinin nedeni, şairlerin şiirlerini divan denen yapıtlarda toplamış olmalarıdır. 

Divan edebiyatında şiir düzyazıdan daha çok gelişmiştir. Şiir sanatsal bir söyleyiş üzerine temellendirilmiştir. Şairler şiirlerini ortak biçimlerle ve mazmun denen ortak sözlerle oluşturmuşlardır. Düz yazıda ise öne çıkan özellik öğretici olmasıdır. Divan edebiyatının ilk örnekleri 13. Yüzyıl'da Hoca Dehhani tarafından verilmiştir.

Divan edebiyatında şiirler aruz ölçüsüyle yazılmıştır. Şiir birimlerinde daha çok beyitler ve dörtlükler kullanılmıştır. Kafiye (yani uyak) kulak için değil, göz içindir. Şairlerce genellikle zengin kafiye tercih edilmiştir. Arapça ve Farsça sözcük ve tamlamalarla yüklü ağır bir dil kullanılmıştır. Söz sanatlarına ağırlık verilmiş, süslü ve sanatlı bir dil önem kazanmıştır. Şiirlerde konu her beyitte tamamlandığından; konu bütünlüğü aranmamış, beyit bütünlüğü esas alınmıştır. Bütün güzelliğinden çok, parça güzelliği önemlidir. Konu bütünlüğü olmadığından şiirlerde başlık yoktur. Her şiir redifiyle veya türünün adıyla anılmıştır. Anlamdan çok, söyleyiş güzelliği önemlidir. Şiirlerde mazmun adı verilen ortak sözler kullanılmıştır. Mesela gözler için badem, kaşlar için keman ya da yay, kirpikler için ok, boy için selvi, saçlar için gece mazmunları Divan şiirinde karşımıza çıkmaktadır. Şairler mahlas denen takma ad kullanmışlardır. 

Divan edebiyatı insanın iç dünyasına yönelik bir edebiyattır. Genellikle aşk, şarap, sevgili, ölüm, yergi, tabiat ve tasavvuf gibi konular işlenmiştir. 

Divan edebiyatında aşk büyük yer tutar. Bu aşk kimi şairlerde dünyevi olmakla beraber genel olarak İlahi kaynaktan beslenir. Tasavvuf kaynaklıdır. Tasavvufa bağlanan şairin amacı mutlak güzellik olan Allah'ı bulmaktır. Allah aşkı maddi aşkla başlar. Bir güzele aşık olan şair, duygularını daha sonra soyutlama yoluyla ilahi aşka dönüştürerek Allah'a kavuşmak için çabalar. Şairlerin beslendikleri kaynaklar başta İslami ilimler, İslam tarihi, tasavvuf, Hint-İran kökenli söylenceler, peygamber kıssaları, evliya menkıbeleri, çağın bilimleri, günlük olaylar, gelenek görenekler, deyimler ve atasözleridir. 

Divan edebiyatında üç edebi akım öne çıkar: İlk edebi akımımız Türki basittir. Bu akımda öz Türkçe kelimelerle şiir yazma amaçlanmıştır. Tatavvalı Mahremi, Aydınlı Visali, Edirneli Nazmi bu akımın temsilcileridir. 

İkinci edebi akımımız Yerlileşme de denen Mahallileşme akımıdır. İstanbul Türkçesinin esas alındığı bu akımda dil, son derece sadedir. Bu akımda başı Nedim çekmekle beraber, Baki ve Enderunlu Vasıf da bu akımın temsilcileridir. 

Divan edebiyatı konusunda son olarak karşımıza sebk-i hindi akımı çıkar. Bu akımda mecazlarla süslü, kapalı bir söyleyiş tercih edilmiştir. 17. yüzyılda Hindistan'a seyahat eden İranlı şairlerin açtıkları bir şiir akımıdır. Neşati, Nail-i Kadim ve özellikle Şeyh Galip bu akımın en önemli temsilcileridir. 

Videoyu Göster

Yaşam Kanalı

Hepsini göster

Yorumlar

Sitene ekle
Kapat