Almanya'da yaşıyorum. Çocukluğum aile içi şiddetle geçti. Annem, babamın annesi ve kardeşi tarafından aşağılandı ve bizim yanımızda dövüldü. Sürekli ikinci plana atıldı, aşağılandı, biz de bunları görerek büyüdük. Buna geçim sıkıntısı vs. de eklenince psikolojimiz bozuldu. Çocuk yaşta hem okula gidip hem de çalışmak zorunda kaldım. İri yapılı ve güçlü görüntüm insanlarda çesitli beklentiler uyandırdı. Hep ağır işlerde çalıştım. Tabi ki yaşam herkes için zor fakat ben bunu en ağır biçimde taşıdım.

Cevap ver

Mmerhaba. Daha önce depresyon yaşadım ve atlattım. Kendimi tanıyorum, çok duygusal bir insanım. Şu an güçlü olmam gereken bir durum var. Sevgilimi rahatsızlığı yüzünden kaybettim. Ölümün hepimiz için olduğunu biliyorum. Yalnız dayanmak çok zor. Kendimi spora verdim. Tekrar depresyon ilacı kullanmak istemiyorum ama gün içinde ağlama krizleri geçiriyorum. Duygusal açıdan gel-gitler yaşıyorum. İlaca bağımlı kalmadan atlatmak istiyorum. Sizler bu konuda eğitimli kişiler olarak, okuyabileceğim yayınlar hakkında bilgi verebilir misiniz? Teşekkür ederim, iyi çalışmalar.

Cevap ver

Bir haftadır depresyonla mücadele ediyorum. Daha önce de yaşamıştım, bir daha asla yaşamayacağımı düşünüyordum. Bu nasıl bi hastalık ki insanın hayatını mahvediyor. Şu an bir doktora gidiyorum, konusunda uzman. İlaç tedavisine başladı. Hafif bir ilacın yeterli olacağını düşünüyor ama ben yine de ilaç kullanmak istemiyorum. Sanki beni daha karamsar yapıyor. Ne olursa olsun devam etmeliyim ilaca öyle değil mi? Kendimi mutlu etmek için insan üstü bi çaba sarfediyorum, çünkü daha önce yaşadım. Aynı şeyleri tekrar yaşamak istemiyorum. Ayrıca terapi de uygulayacak doktorum. Bana ümit verici bilgiler verir misiniz? Çok sevdiğim bir eşim ve dünya güzeli bi oğlum var. Onlara bu sıkıntıları yaşatmak istemiyorum. Oğlum okula başlayacak, nasıl güç bulup da ilgileneceğim bilemiyorum. Eşimi ve oğlumu bu hastalık yüzünden kaybetmek istemiyorum. Sevgiler (bi umut)

Cevap ver

Merhaba, ben 30 yaşında evli bir bayanım. daha önceleri hayatımda dönem dönem mutsuzluk hayatın anlamsızlığı gibi duygular yaşardım ancak şu anda yaşadıklarım çok daha farklı. durduk yere ağlama krizlerine giriyorum, eşimden ayrılmak istiyorum ama o giderse diye korkuyorum, sürekli yemek ya da bir şeyler yiyorum, beni yemekten başka mutlu eden bir şey yok. tek sevdiğim şey o oldu. hiçbir konuda karar veremiyor hiçbir konuya konsantre olamıyorum. eskiden yarım günde yaptığım işler 2-3 gün elimde sürünüyor. uzun süren evlilik problemlerimden dolayı arkadaş çevremi ve insanlara olan güvenimi de kaybettim. dün doktora gittim fakat bir açıklama yapmadan bana ilaç verdi. konum hakkında bilgi verebilirseniz çok sevinirim. İyi çalışmalar.

Cevap ver

Merhaba Doktor Bey, size yurtdisindan yaziyorum... Genellikle hayatimin buyuk bolumunu yalniz ve icime kapanik gecirdim ve kisa bir sure oncede kiz arkadasim Turkiye'de oldugu icin ve ben de onun uzaginda oldugum icin beni terk etti, ben bedelli askerlik icin burdayim ve onumde 18 gibi bir sure var ve onsuz yapamayacak hale geldim. Cikip gezemiyorum cunku zaten sosyal birisi degilim, intihari bile dusunmeye basladim, cok zorlaniyorum... Oyle ki o beni benim burdaki stresimi ona yansittigimdan ve 18 ay beni beklemek istemediginden dolayi terk etti, cok feci cikmazdayim, lutfen yardimci olun. Cok tesekkur ediyorum, oyleki buradaki psikologlara gittim ama gende cok yardimci olamadilar... Iyi gunler

Cevap ver

meraba doktor bey şimdiden teşekürler benim sorum kardeşimle ilgili üniversite son sınıf ögrencisiçok fazla içine kapanık ve derslere takmış durumde ve çok gergin ve sinirli doktora gitmek istemiyo teşhiş nedir ve onu nasıl ikna etmeliyiz

Cevap ver