Genelde korku 2 çeşittir. Birincisi içgüdüsel korkular, ikincisi öğrenilmiş korkular.

İçgüdüsel korkular

Çocuklarda 4 yaşına kadar içgüdüsel korkular vardır. Büyük bir ses duyduğunda bebek sıçrar, çünkü korkmuştur. Bu korkular hayal ürünü de olabilir. Canavarların kendini yiyeceğinden veya gördüğü bir şekli bir şeye benzetip korkabilir.

Bir de öğrenilmiş korkular vardır. Bu korkuları ya anne babadan, ya çevreden ya da televizyondan öğrenir.

Anne babadan öğreniyorlar

Mesela anne çocuğun yanında tüylü bir hayvan gördüğünde çığlık atar, çocuk da bunun zararlı olduğunu düşünür ve çocuk tüylü hayvan gördüğünde çığlık atmaya başlar.

Arkadaşlardan öğrendiği korkular da aslında anne baba kaynaklıdır. Arkadaşlarının anne babası uyumaları için 'şimdi uyumazsan seni gelecek canavarlar yiyecek diyor'.

Çocuk bu sefer korkmaya başlıyor ve arkadaşına gelip bunu anlatıyor. Bu sefer kendi uyumazsa o canavarın kendisini de yiyebileceğini düşünmeye başlıyor.

Fobiler geçmiyor

Genelde bizim fobi dediğimiz yüksekten korkma, karanlıktan korkma gibi korkular daha kalıcı oluyor. Ama canavarlardan korkma veya yatağın altından bir şey çıkacak, beni yiyecek gibi korkular belli bir zaman sonra geçiyor.

Soyutlama kavramları 6-7 yaşından itibaren oturmaya başladığı için bu korkular zamanla geçiyor.