Yazdıklarım sığmadığından dolayı eksik kalan cümleleri baştan alarak, birbirinin devamı şeklinde yazdım. Sayfanın en aşağısından başlayarak yukarıya doğru okuyarak metnin tamamını okumuş olacaksınız. Teşekkürler.

Cevap ver

Yeter ki sabırlı olun, uzmanınızın vermiş olduğu tavsiyelere uyun, varsa ilaçlarınız düzenli kullanın, ve de en önemlisi severek yapabileceğiniz bir hobi veya bir iş bulun, gününüzün büyük çoğunluğunu buna odaklanarak geçirin. Bu süreçte bana yardımcı olan kardeşime doktoruma ve aileme sonsuz teşekkür ederim, şimdi hayat çok daha anlamlı, çünkü ben başardım..

Cevap ver

Hastalığım döneminde bu durumdan kurtulabilen hasta var mıdır diye araştırma yapıyordum çünkü inanmıyordum, o kadar imkansız görünüyordu ve de okuduğum makaleler ve forumlarda bir tek umut yoktu. Şimdi ise ben bu durumdan kurtulmuş biri olarak her ne kadar zor olsa da kesinlikle başarabileceğiniz bir hastalık diyorum. Yeter ki sabırlı olun, uzmanınızın vermiş olduğu tavsiyelere uyun, varsa ilaçlarınız düzenli kullanın ve de en önemlisi severek yapabileceğiniz bir hobi veya bir iş bulun.

Cevap ver

Ancak hepsi geride kaldı. Büyük sabır gösterdiğim zaman zaman umudumu yitirsem de asla pes etmediğim bu savaşı kazandım. 1,5 yıl tedavi sürem ile birlikte toplamda 2,5 yıl sürdü hastalığım ve şu anda gerçekten çok iyiyim. Şimdi kendimi o kadar güçlü hissediyorum ki, benim durumumda olan herkese elimden geldiği kadar yardımcı olmak istiyorum. Hastalığım döneminde bu durumdan kurtulabilen hasta var mıdır diye araştırma yapıyordum.

Cevap ver

Yaklaşık 1.5 sene böyle devam etti. Doktorumun her tavsiyesine ne kadar zor da olsa uymaya çalıştım. Kardeşimin çok üzüldüğünü gördüğüm için onun her istediğini yapmaya çalıştım. Bunları özetleyecek olursam beslenme uzmanınım listesine uymaya çalıştım, psikiyatristimin "Evde oturma, dışarı çık, gez, alışveriş yap, iş bulana kadar seveceğin konuda bir kursa katıl, kitap oku, vs." önerilerine benim için ölüm gibi gelse de uymaya çalıştım. Hepsinin boşa gittiğini, hiçbir işe yaramadığını düşünüyordum.

Cevap ver

Yemek krizlerinden sonra ise kendimden tiksiniyordum, kurtulmaya çalışıyordum yediklerimden, ama nafile, bu döngü asla kırılmayacak gibiydi. Kimsenin beni anlamadığını ve yalnız olduğumu düşünüyordum. Ama böyle devam edemezdi bunu da çok iyi biliyordum. Nihayetinde hastalığımı fark eden kızkardeşimin ısrarı üzerine psikiyatriste gittik. Eş zamanlı olarak da beslenme uzmanına gittik. Hiç umudum yoktu açıkçası çünkü bazen tam düzeldim derken bir bakıyordum ki yine başa dönmüşüm.

Cevap ver

Ben de 3 sene önce anoreksiya oldum yani 24 yaşımda, günlük yediğim yiyecek miktarı günden güne zayıflatıyordu beni. 58 kilodan 48 kiloya düştüm ama gözüm doymuyordu daha fazla zayıflamak istiyordum. Aradan 1 sene geçtikten sonra da aşırı yemek yeme krizlerim başladı, yani bulimiya oldum. Artık asla eskisi gibi olamayacağımı düşünüyordum. Kilo alacağıma ölürüm daha iyi diyordum. Hiçbir şeyden zevk alamıyordum. Tıkanırcasına yeme krizlerim günde en az 3-4 defa oluyordu.

Cevap ver

5 senedır bulimia hastasıyım. 15 yaşında yakalandım. Gitmediğim doktor kalmadı, bu hastalıktan kurtulamıyorum.

Cevap ver

11 yıldır blumiktim. 3 ayrı psikiatristte terapiye başlamayı denedim ama hastalığı pek bilmedikleri için sonuç alamadım. Arkadaşımla profosyonel ingiizce siteleri taradık ve fluok setine içerikli bir antidepresana başladım. Her sabah iki doz alıyorum. 3'e kadar çıkabilirsiniz. Kesinlikle geç kalmayın. Yakında benim gibi yemek borunuzda, midenizde ve dişlerinizde harabeti görebilirsiniz yoksa. Yan etkileri geçene kadar ilacı gece alın.

Cevap ver