Barış Manço'yu sadece gözü, kulağı olanlar dinlemezdi, duyma engelli insanlar da Barış'ı dinlerdi. Hem de şarkılarının sözlerini anlayarak dinlerdi.

Sağırlar Barış'a eşlik ederdi

Nasıl derseniz, Barış Manço'nun o meşhur el kol hareketleri, aslında sağır ve dilsiz alfabesiydi. Barış o sağır ve dilsiz alfabesiyle söylediği şarkının kelimelerini karşısındaki seyirciye aktarırdı.

Bu el kol hareketlerini yaparken, görüntüyü zenginleştirmek için de o meşhur yüzüklerini parmaklarından eksik etmezdi.

Evi belki yüzlerce sayıda yüzükle doluydu. Her konserinde değişik birkaç tanesini takar, seyircinin karşısına öyle çıkardı. Hatta duyma engelli vatandaşlarımıza yaptığı bu hizmet nedeniyle İzmir'de bulunan bu konuyla ilgili bir okul tarafından kendisine ödül verilmişti.