Cem Karaca'nın sol kabul edilip fırtına gibi estiği yıllar, Barış Manço'nun ne olduğunu kimse bilmiyordu. Ülkücüler sahip çıkmaya çalıştılar Barış Manço'ya. Gel dediler solun bir idolü var sen de sağın bir idolü ol. Fakat olmadı.

Kadıköy Suadiye Atlantis sinemasında bir konser verecek. Modadaki evinde oturmuş konuşuyoruz. Hulusi dedi ne yapabiliriz. Çok kolay dedim, şarkılarından birini söylerken sol yumruğunu havaya kaldıracaksın.

Barış'ın Sol Yumruğu Havada

Konser verildi Barış Manço sol yumruğunu kaldırdı, ertesi hafta Hey'deki yazımın başlığı 'Barış'ın sol yumruğu havada' idi. Dergi piyasaya çıktı, o gün işte gazetedeyim, açtım, hiç yapmam boş bulundum adımı verdim. Kimsiniz dedi karşıdan gelen ses Hulusi Tunca dedim.

Sağcılar tehdit etti

Bu hafta dedi Hey'de Barış Manço'yla ilgili bir haber var. Evet dedim. Kim yazdı onu dedi. Ben yazdım dedim. Barış'ın sol yumruğu havada diyorsun. Evet dedim. İyi sen o sol yumruğunun nerede olduğunu göreceksin deyip telefonu kapattı.

O zaman da üniversite sanıyorum 2. sınıftayım. Gece bölümüne devam ediyordum. Milliyet'in bir de arka kapısı var, pek kimseler bilmez. Kağıt bobinlerin makine dairesine taşındığı bir kapı.

Geceleri oradan çıkıp okula gitmeye başladım, korktum demezsem yalan olur ve bir süre öyle devam ettikten ve başıma bir şey gelmedikten sonra tekrar Milliyet'in ön kapısını kullanmaya devam ettim.